شاهمرادمحله

به نام خدای قشنگ در دل سرسبز مازندران، جایی که مه صبحگاهی با نوای خوش پرندگان هم‌آوا می‌شود، روستایی آرام و پر از مهربانی نفس می‌کشد: **شاهمراد محله**، در بخش دالخانی رامسر. اینجا خانه‌ی ۱۸۲ خانواده‌ست با قلبی به وسعت ۵۰۰ نفر. مردمانی که اصالت را از پدرانشان به ارث برده‌اند و مهربانی را در نگاه مهمان می‌کارند. دست‌هاشان پینه‌بسته از کار، اما لبخندشان همیشه جوان. صبح که می‌شود، باغ‌های مرکبات و کیوی بوی تازگی می‌گیرند. دستی به دامداری می‌رسد، دستی به صیفی‌کاری. عطر برنج تازه در خانه‌ها می‌پیچد و گوشت محلی سفره‌ها را رنگین می‌کند. پرورش ماکیان هم که شد، دیگر روستا جان می‌گیرد. اما شاهمراد محله فقط کشاورزی نیست؛ اینجا هنر در تار و پود زندگی جاریست. دستان زنان هنرمند، چادرشب‌های رنگارنگ می‌بافد و ترشی و مربا و شیرینی‌های خانگی‌اش زبانزد است. هر شیشه ترشی، قصه‌ای از سلیقه و عشق دارد. و چه زیباست که در دل این روستای کوچک، جوانانی تحصیل‌کرده و اثرگذار پرورش یافته‌اند؛ کسانی که از دل باغ‌های مرکبات راهی دانشگاه‌ها شده‌اند و حالا در جامعه می‌درخشند. شاهمراد محله، نه فقط یک روستا، که یک دنیای کوچک از اصالت، تلاش، هنر و عشق است. جایی که خاکش بوی زندگی می‌دهد و آسمانش همیشه آبی‌ست. **به این روستا که پا بگذاری، می‌فهمی بهشت همین‌جاست.**